De zondagochtend is voor de meeste mannen even lekker een tourtochtje maken.

Om stipt 09.00 uur vertrekken we, waarbij we verrast werden door de komst van Erik. De schrik sloeg de meesten om het hart, want als hij meegaat dan weet je dat het tempo iets hoger ligt gedurende de hele rit.
Hij had om 8.45 uur toch besloten, na een zware avond, sportief mee te doen.
Zelf was ik iets te zomers gekleed wat uiteindelijk door de zon gelukkig  meeviel.
Ook konden we een introducee verwelkomen met de naam Gabi, ze had het na de eerste 20 km op de Haringvlietbrug ff zwaar. Maar voor de rest heeft ze zeer verdienstelijk gereden.
Dus zij zal nog wel een keertje aansluiten hopen wij.

Toen we bijna bij de koffiepauze aankwamen, mistten we nog een afslagje, dus dat werd ff iets omrijden. Heerlijk bakkie pleur gedronken en een puntje appeltaart met slagroom. Sommige namen een giga wafel met kersen, slagroom en ijs. Die zullen wel gelijk klaar zijn met eten vandaag 🤣.

Toen weer op weg naar huis. Het tempo werd lekker omhoog geschroefd door Erik. Je denkt niemand houdt hem meer tegen, maar niets was minder waar; De Haringvlietbrug stak daar een stokje voor want die ging open.

Tijdens het wachten kwamen we de mannen van RSTF nog tegen.

Toen de laatste km's weer naar huis gefietst, we waren wel ff de kopgroep kwijt , want zij wilden ff laten zien dat ze makkelijk met die snelle boys mee konden.

Uiteindelijk aangekomen op het clubhuis, waar nog een drankje gedronken werd en sommige weer huiswaarts keerden. Een paar zitten er misschien nog wel tijdens het schrijven van dit verhaal.

Ik heb er een fijn gevoel aan overgehouden en ik denk de rest ook  wel.
Tot volgende week mannen, bedankt voor de les 😉 .

​Leon

Veenendaal – Veenendaal 112 km: de eerste “Mont Ventoux training”
Zaterdagochtend vroeg vertrokken we uit Puttershoek. Met een busje met Duits kenteken en twee auto’s gingen we op pad. Herwin had het busje via zijn werk geregeld.

Bij aankomst werden we meteen in het Duits aangesproken door de verkeersregelaars. Die dachten blijkbaar: hé, Duitsers! Gaan we al internationaal met deze toerrit? Ze begonnen meteen in een soort steenkolen-Duits aanwijzingen te geven. Gelukkig spreekt Herwin goed Duits, anders waren we er in het Nederlands niet uitgekomen. Haha.

Met tien man en vrouw stonden we aan de start en om 09.00 uur vertrokken we precies op tijd. Eigenlijk zat alles mee: mooi weer, weinig wind en een prachtige route die goed was uitgepijld. In het begin was het nog lekker vlak. Maar bij Amerongen kwamen de eerste heuveltjes. Voor de meesten van ons, die vooral in de polder fietsen, was dat meteen even werken. Maar ja, daar kwamen we natuurlijk voor.

Lange klimmetjes, afgewisseld met pittige stukken waar je benen echt van gaan branden. Iedereen deed de klim op zijn eigen tempo. Sommigen vol gas omhoog, anderen wat rustiger. De wat “oudere jongeren” onder ons namen het iets verstandiger aan. Oftewel: gewoon wat minder hard. Bovenaan de klim wachtten we dan weer even op elkaar.

De Italiaanse weg was ook weer een verrassing. Links afslaan… en meteen steil omhoog, over losse stenen en keitjes. Dat was even doorbijten.

Rond het middaguur stopten we om wat te eten. Deze keer geen zware pannenkoeken met spek. Dat ligt toch niet zo lekker op de maag als je nog een hoop heuvels voor je hebt. Want daarna kwamen onder andere nog de Grebbeberg en een paar andere mooie uitdagingen.

Rond vier uur waren we weer terug. En toen smaakte een broodje hamburger of kroket natuurlijk extra goed. Zeker met een koud biertje erbij. En ja… dan komen vanzelf de sterke verhalen.

De eerste training zit erop. Op naar de volgende. Misschien in Limburg?

​Rob

PS. Hieronder een video compilatie van deze rit gemaakt door Richard.